قاب‌های سرخ حماسه | تبریز یازار

پس از آغاز جنگ عراق و ایران در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ بسیاری از مردم و جوانان ایران با جانفشانی پای در میادین جنگ گذاشتند، تا پای جان برای وطن جنگیدند و در راه دفاعی مقدس به شهادت رسیدند. با اینکه گرد و غبار گذشت زمان بر نشانه‌ها و سمبل‌های باقی مانده از جنگ، همچون عکس‌ها، پوکه‌های خالی از مرمی و باروت، پلاک‌های شناسایی مخدوش، برخی از لباس‌ها، چفیه‌ها، سربندهای یاحسین و یا زهرا، گل‌های رنگارنگ مصنوعی، لاله‌های سرخِ زینت بخش تنهایی عکس‌ها و سکوت خاکستری درون قاب‌های آلومینیومی سر مزار شهیدان خدایی در گلزار وادی رحمت تبریز نشسته است، هنوز خاطرات رشادت های شهدای لشکر سرافراز ۳۱ عاشورای آذربایجان در کنار بسیجیان و ارتشیان قهرمان در یادها باقی مانده است. و هنوز صدای حزن و اندوه لالایی شعر «غواص‌لار» (غواص‌های) حاج صمد قاسم پور: «لای‌لای ای جبهه‌ لرین یورقونو ای خسته جوانلار، لای لای ای شهد شهادت‌ دن ایچیب کامه چاتانلار،لای‌لای اروند کناریندا قیزیل قانه باتانلار..» (لای‌لای ای جوانان خسته جبهه ها، لای‌لای ای جوانانی که شهد شهادت نوشیدید و به آروزیتان رسیدید، لای‌لای ای جوانانی که در کنار اروند به خون سرخ خویش آغشته شدید..) قلب هایمان را به یاد شهدا، به درد می آورد.